Nawierzchnia na kort do pickleballa – co wybrać, na co uważać i ile to kosztuje.
Pickleball przestał być niszową ciekawostką – dziś to jeden z najszybciej rozwijających się sportów rakietowych na świecie (tu można zobaczyć ciekawe statystyki na ten temat: pickleball growth statistics). Polskie gminy i ośrodki sportowe coraz częściej dostają zapytania od mieszkańców, a pierwsze samorządy już budują korty. Problem pojawia się w chwili, kiedy trzeba skonstruować specyfikację techniczną nawierzchni na kort do pickelballa – rynek nawierzchni sportowych jest nieprzejrzysty, ofert przybywa szybciej niż rzetelnych informacji, a doświadczenia z kortów tenisowych czy boisk wielofunkcyjnych nie zawsze można przenieść 1:1. Zły wybór nawierzchni to nie tylko problem eksploatacyjny – to kontuzje graczy, reklamacje i wymiana nawierzchni po kilku sezonach zamiast po kilkunastu.
Jeśli myślisz o budowie kortu do pickleballa w swojej gminie, ten artykuł przeprowadzi cię przez proces decyzyjny krok po kroku.
Czym różni się pickleball od tenisa – i dlaczego to ważne dla wyboru nawierzchni
Kort do pickleballa ma wymiary 6,1 x 13,4 m – mniej więcej jednej czwartej kortu tenisowego. Piłka jest plastikowa, perforowana, wyraźnie lżejsza od tenisowej. Rakietki są twarde i krótkie. Gra toczy się blisko siatki, z dużą liczbą krótkich wymian i nagłych zmian kierunku.
Ta ostatnia cecha ma bezpośrednie przełożenie na wymagania wobec nawierzchni. Gracze często gwałtownie hamują i zmieniają kierunek – nawierzchnia z jednej strony musi zapewniać odpowiednią przyczepność (nie może być zbyt śliska) a z drugiej strony nie może stawiać zbyt dużego oporu i zatrzymywać gracza w miejscu (musi zapewniać odpowiedni uślizg) – nieodpowiednie tarcie, zarówno w jedną, jak i drugą stronę, zwiększa ryzyko kontuzji i znacząco obniża komfort gry. Nawierzchnia nie powinna również być zbyt chropowata, bo może niszczyć obuwie (choć to akurat sportowcy amatorzy mają chyba wkalkulowane w koszty swojego hobby).
Drugi parametr to odbicie piłki. Piłka do pickleballa jest znacznie bardziej wrażliwa na twardość i fakturę podłoża niż piłka tenisowa. Na zbyt miękkiej nawierzchni, piłka traci energię i gra staje się niekomfortowa, zbyt wolna, a czasem nawet niemożliwa. Na nawierzchni nierównej – odbija się w sposób nieprzewidywalny.
Nie każda nawierzchnia sportowa, nawet nawierzchnia tenisowa, spełni te wymagania. Część tak – ale bez weryfikacji konkretnych parametrów technicznych nie ma mowy o pewności.
Jakie typy nawierzchni stosuje się na kortach do pickleballa
Polipropylen (nawierzchnia modułowa)
Nawierzchnia polipropylenowa to obecnie coraz bardziej popularny wybór dla nowych kortów na zewnątrz, szczególnie w obiektach publicznych, gdzie z ogólnodostępnej infrastruktury sportowej korzystają dzieci i seniorzy, zdecydowanie bardziej w sposób rekreacyjny, niż wyczynowy. Nawierzchnia składa się z połączonych modułów z polipropylenu, które układa się na przygotowanej podbudowie betonowej lub asfaltowej. Ważne: w przeciwieństwie do innych dyscyplin sportowych, w przypadku kortów do pickleballa, jako podbudowa nie nadaje się stara nawierzchnia poliuretanowa, czy kostra brukowa (ale o tym później).
Zalety nawierzchni polipropylenowej z perspektywy inwestora publicznego:
- Odporna na mróz i promieniowanie UV przy wyborze odpowiedniej klasy produktu
- W razie uszkodzenia wymienia się pojedyncze moduły, nie całą nawierzchnię
- Właściwie bezkosztowa konserwacja
- Krótki czas montażu
- Stosunkowo łatwa do opisania w specyfikacji przetargowej – parametry są mierzalne i weryfikowalne
Wada: wolniejsze odbicie piłki niż na nawierzchni akrylowej.
Akryl (wylewany na beton lub asfalt)
Akryl to powłoka nakładana warstwowo na podbudowę betonową lub asfaltową. Końcowa faktura zależy od liczby warstw i użytych dodatków (np. granulat gumowy lub granulat kwarcowy) – od stosunkowo gładkiej po wyraźnie chropowatą.
Zalety: Większa dynamika gry, szybsze odbicie piłki.
Wady: wymaga regularnych przeglądów i odnowień powłoki. W polskim klimacie powłoka akrylowa na zewnątrz wymaga stałej kontroli i konserwacji w postaci drobnych napraw oraz pełnej renowacji po 5-8 latach użytkowania. Jej całkowita żywotność przy regularnej konserwacji i renowacji to max. 12 lat. Pęknięcia podbudowy przenikają przez powłokę – tzw. refleksyjne spękania to jeden z najczęstszych problemów eksploatacyjnych na starszych kortach akrylowych.
Beton i asfalt bez powłoki – kiedy to błąd
Część realizacji, szczególnie przy mocno ograniczonym budżecie, kończy się na samej podbudowie z naniesieniem linii farbą. To błąd, który prędzej czy później uderza w graczy i w budżet obiektu.
Naga powierzchnia betonowa lub asfaltowa:
- Jest zbyt twarda – rośnie ryzyko kontuzji przeciążeniowych stawów i kręgosłupa przy regularnej grze
- Nie zapewnia właściwego współczynnika tarcia dla obuwia sportowego
- Nagrzewa się latem do temperatur utrudniających grę i przyspieszających degradację oznaczeń
- Ulega uszkodzeniom mrozowym szybciej niż nawierzchnia z dodatkową powłoką
Jeśli dysponujesz gotową podbudową – to dobry punkt startowy. Ale sama podbudowa to nie kort.
Sztuczna trawa – czy w ogóle wchodzi w grę
Nie – i nie ma tu większego pola do dyskusji.
Piłka do pickleballa na sztucznej trawie odbija się nieprzewidywalnie i traci energię przy każdym kontakcie z podłożem. Gra staje się niemożliwa do prowadzenia na jakimkolwiek sensownym poziomie. Sztuczna trawa ma swoje zastosowania w sportach, do których została zaprojektowana – pickleball nie należy do tej grupy.
Wymagania techniczne nawierzchni – co mówią przepisy
IFP (International Federation of Pickleball) ani WPF (World Pickleball Federation) nie wskazują jednej obowiązkowej nawierzchni dla wszystkich obiektów, nie określają również parametrów, jakie powinna spełniać nawierzchnia do pickleballa, jednakże – aby zapewnić bezpieczne użytkowanie oraz dobrą jakość nawierzchni, warto wymagać od niej spełnienia pewnych warunków. Dobrym punktem odniesienia może (a nawet powinna – zwłaszcza w przypadku zamówień realizowanych w oparciu o Prawo Zamówień Publicznych) tu być Norma PN-EN 14877 „Nawierzchnie syntetyczne niekrytych terenów sportowych. Specyfikacja”. Określa ona parametry, które są kluczowe dla komfortu gry i bezpieczeństwa użytkowników, a są to przede wszystkim:
- Poślizg
- Amortyzacja
- Odkształcenie pionowe
Ważna uwaga dotycząca dokumentacji: w przetargach publicznych często pojawia się zapis o „certyfikacie dla nawierzchni”. W praktyce branżowej to pojęcie bywa używane nieprecyzyjnie – sam certyfikat (zazwyczaj chodzi o certyfikaty międzynarodowych federacji sportowych) nie zawsze potwierdza właściwe parametry użytkowe produktu. Może on być dokumentem dodatkowym, w pewnym sensie potwierdzającym wysoką jakość nawierzchni, ale w mojej ocenie jest to sprawa dość dyskusyjna, bo przecież na gminnych boiskach, czy kortach raczej nie będą rozgrywane oficjalne turnieje klasy międzynarodowej. Bardziej miarodajnym dokumentem i bardziej uzasadnionym w przypadku Zamówień Publicznych jest raport z badań przeprowadzonych przez akredytowane laboratorium, potwierdzający konkretne wartości mające wpływ na komfort i bezpieczeństwo gry: amortyzację, odporność na poślizg , odkształcenie pionowe.
Możesz wpisać te wymagania do specyfikacji wprost – z konkretnymi wartościami minimalnymi – zamiast ogólnego „certyfikatu”.
Dla obiektów dofinansowanych z programów zewnętrznych (np. takich, jakim był program „Moje boisko Orlik 2012” realizowany w latach 2008-2012) sprawdź wymagania techniczne programu – mogą być bardziej restrykcyjne, rozszerzone, lub bardziej szczegółowe niż minimalne wytyczne normy.
A teraz już konkretnie – oto 3 parametry, które trzeba wpisać do przetargu:
- Poślizg
To oczywiste, że nawierzchnia nie może być ani zbyt śliska, ani stawiać zbyt dużego oporu, zatrzymując użytkownika w miejscu, gdy liczy on na uślizg. Obie te sytuacje mogą powodować uszkodzenia układu kostno-szkieletowego użytkowników, czy po prostu powodować upadki. Norma określa, że współczynnik tarcia powinien mieścić się w następujących granicach:
- nawierzchnia w stanie suchym: 80-110
- nawierzchnia w stanie mokrym: 55-110
Zatrzymajmy się na chwilę, przy współczynniku tarcia w stanie mokrym. Czasem pojawiają się dyskusje, czy wymaganie spełnienia przez nawierzchnię tego parametru ma sens, bo przecież nikt nie korzysta z kortu, czy boiska w czasie deszczu. W mojej ocenie – tak, ma to sens. Po pierwsze – na ogólnodostępnym korcie, którego nikt nie pilnuje, nie możemy mieć pewności, że jacyś zapaleńcy nie będą grać w czasie deszczu, czy choćby, gdy jest mżawka – warto zadbać o ich bezpieczeństwo. Po drugie – co już znacznie łatwiej sobie wyobrazić, kort może być użytkowany we wczesnych godzinach rannych i może się na nim osadzać rosa, tym samym sprawiać, że nawierzchnia będzie wilgotna, nawet kiedy nie pada. No i po trzecie – czas zaraz po deszczu. Wyobraźmy sobie gwałtowną letnią burzę: najpierw ściana wody a za chwilę piękne słońce i przyjemna temperatura powietrza – warunki idealne do uprawiania sportu. To są chwile, kiedy amatorzy pickleballa mogą chcieć użytkować kort, kiedy nawierzchnia będzie wilgotna. Dlatego nawierzchnia powinna przede wszystkim spełniać wymogi normy w zakresie współczynnika tarcia w stanie mokrym, a dodatkowo powinna szybko wysychać po deszczu (powinna być dobrze przepuszczalna dla wody, lub mieć odpowiedni spadek, mieć dobrze wykonaną, równą podbudowę, mieć dobre odwodnienie i nie powinna nasiąkać wodą).
2. Amortyzacja
Jest kluczowym elementem wpływającym na ochronę stawów użytkowników. Parametr ten określa ile energii uderzenia pochłania nawierzchnia, zanim wróci ona do ciała zawodnika. Amortyzacja ma wpływ na:
- przeciążenia w kolanach, biodrach, kręgosłupie
- ryzyko kontuzji przeciążeniowych
- ryzyko mikrourazów przy wielokrotnych zmianach kierunku
Norma w zakresie amortyzacji jest bardzo szeroka i mieści się w granicach: 11% – 70%, ale nie każda amortyzacja nadaje się do każdego sportu, dlatego przyjrzyjmy się jej bliżej.
Dla nawierzchni tenisowych norma podaje, że amortyzacja powinna wynosić min.11%, dla nawierzchni multisport powinna wynosić 25-70%. Można powiedzieć, że im większa amortyzacja, tym lepiej, zwłaszcza w sporcie dzieci lub osób w wieku 40+ (co jest bardzo powszechne w pickleballu), ale zbyt duża amortyzacja powoduje „siadanie” piłki, zmniejsza się jej odbicie (ponieważ nawierzchnia „zabiera” zbyt dużo energii z piłki), może też z tego samego powodu spowalniać ruchy zawodnika. Spada przez to dynamika gry. Może też powodować zmniejszenie stabilności. To wszystko sprawia, że gra w pickleballa na nawierzchni o zbyt dużej amortyzacji staje się mało komfortowa, lub nawet niemożliwa.
Jaka więc wartość amortyzacji będzie najlepsza dla kortów do pickleballa? Biorąc pod uwagę, że z kortu ogólnodostępnego będą korzystać zarówno dzieci, jak i dorośli i seniorzy, trzeba znaleźć złoty środek – amortyzacja powinna dbać o stawy użytkowników, jednocześnie nie wpływając zbyt mocno na dynamikę gry przez tłumienie odbicia piłki. Najlepiej, jeśli będzie zbliżona do amortyzacji nawierzchni tenisowej typu hard lub odrobinę większa i będzie mieścić się w przedziale 11-25%.
3. Odkształcenie pionowe
Mówiąc prosto – pokazuje nam jak bardzo nawierzchnia ugina się (np. pod stopą) podczas obciążenia. Jest kluczowym parametrem wpływającym na stabilność nawierzchni i odbicie (zarówno piłki, jak i użytkownika), decyduje także o komforcie gry i ma wpływ na poziom zmęczenia mięśni po dłuższym treningu.
Jeżeli odkształcenie jest:
- zbyt małe – nawierzchnia wydaje się bardzo twarda;
- zbyt duże – zawodnik może mieć wrażenie, że „zapada się” przy biegu, zmianie kierunku lub lądowaniu.
Normy europejskie wskazują, że optymalne odkształcenie pionowe to 1-3 mm.
Większe wartości są niekorzystne dla sportów z szybką zmianą kierunku – takich jak pickleball.
Podsumowując: Amortyzacja i odkształcenie pionowe są ze sobą mocno powiązane, ale opisują dwie różne cechy nawierzchni.
- amortyzacja mówi, ile energii uderzenia nawierzchnia „pochłania”;
- odkształcenie pionowe mówi, jak bardzo nawierzchnia fizycznie ugina się pod obciążeniem.
Jest jeszcze kilka parametrów, na które warto zwrócić uwagę przy tworzeniu specyfikacji nawierzchni do pickleballa, które nie są już tak kluczowe ze względu na bezpieczeństwo użytkowników, ale mają duży wpływ na komfort gry i/lub trwałość nawierzchni. Są to:
1. Równość nawierzchni
Norma nie opisuje jak równa powinna być nawierzchnia, a ma to bardzo duże znaczenie w pickleballu. Z naszych rozmów z amatorami tego sportu wynika, że dwie najważniejsze dla nich cechy nawierzchni to jej „miękkość” (a więc amortyzacja i ugięcie pionowe) oraz jej równość. Piłka do pickleballa jest bardzo wrażliwa na wszelkie nierówności a każda, nawet niewielka nierówność sprawia, że odbicie jest nieprzewidywalne. Dlatego przy tym parametrze należy być bardziej rygorystycznym, niż w przypadku nawierzchni na korty tenisowe.
Jak zapewnić jak najbardziej równą nawierzchnię? Przede wszystkim należy zadbać o idealnie równą podbudowę – możesz zastrzec w projekcie, że równość górnej powierzchni podbudowy, mierzona łatą kontrolną o długości 3 m (lub 4 m), nie może przekraczać odchylenia 2 mm, a następnie o to, aby nawierzchnia, którą chcemy zamontować na podbudowie, również była sztywna i wykazywała się dużą równością.
O ile można przyjąć, że nawierzchnia akrylowa odwzorowuje powierzchnię podbudowy i jej wpływ na równość będzie niewielki – ani jej nie polepszy, ani jej nie pogorszy, o tyle w przypadku modułowej nawierzchni polipropylenowej wygląda to już zgoła inaczej. Podstawą – zarówno dosłownie, jak i w przenośni – jest oczywiście podbudowa. Ta musi być równa. Na podbudowę montuje się moduły nawierzchni polipropylenowej i tu nawierzchnia może zadziałać w dwie strony. Słabej jakości, cienka nawierzchnia polipropylenowa o małej sztywności może być nierówna sama w sobie i o ile nie będą to nierówności, które będą odczuwalne w przypadku koszykówki, czy nawet tenisa, o tyle w przypadku pickleballa będą znacząco obniżać komfort gry i przewidywalność odbicia piłki. Z drugiej strony – dobrej jakości nawierzchnia polipropylenowa, o odpowiedniej grubości i odpowiednio sztywna, produkowana w warunkach wysokiego rygoru produkcyjnego, może zamaskować delikatne błędy, czy uszkodzenia w podbudowie.
Jak zapewnić sobie dostawę odpowiednio równiej i sztywnej nawierzchni? W tym przypadku twoim głównym orężem będzie po prostu wysoka jakość nawierzchni. Wpisanie do specyfikacji wymogu, aby nawierzchnia posiadała raport z badań przeprowadzonych przez niezależne laboratorium akredytowane do przeprowadzania badań nawierzchni sportowych w dużym stopniu zmniejsza ryzyko, że otrzymasz nawierzchnię lichą, marnej jakości, lub nawierzchnię, która w ogóle nie jest nawierzchnią sportową (a jest na przykład nawierzchnią do garażu, czy pod prysznic) – producenci takich nawierzchni nie angażują swoich zasobów finansowych, ludzkich, czy czasowych, aby swoje nawierzchnie badać na zgodność z normą, nie mówiąc już o tym, że ich nawierzchnie takich badań by w ogóle nie przeszły. Możesz również wskazać minimalną grubość nawierzchni, która zapewni odpowiednią jej sztywność – można przyjąć (bardzo generalizując, więc na pewno nie może być to jedyny parametr), że będzie to grubość min. 1,5cm. Dodatkowo dobrze będzie zaznaczyć, że nawierzchnia musi się wykazywać dużą sztywnością i równością.
2. Odporność na UV, mróz i polskie warunki klimatyczne
Zdecydowana większość nowych kortów do pickleballa w Polsce to obiekty outdoorowe. Nawierzchnia musi wytrzymać polskie warunki klimatyczne: kilkadziesiąt dni z temperaturą poniżej zera, intensywne nasłonecznienie latem i regularne opady przez cały sezon.
Mróz – nawierzchnie wylewane (akryl) są bardziej podatne na uszkodzenia mrozowe niż nawierzchnie modułowe. Woda wnikająca w mikropęknięcia powłoki zamarza i rozrywa nawierzchnię od środka. Moduły polipropylenowe mają naturalną odporność mrozową – pracują termicznie bez utraty integralności.
UV – niższej jakości, tańsze nawierzchnie modułowe mogą blaknąć i kruszeć po kilku sezonach pod wpływem promieniowania UV. Nawierzchnia powinna posiadać stabilizację UV. Wymagaj potwierdzenia odporności na promieniowanie UV w raporcie z badań. Norma co prawda nie przewiduje tu konkretnych wartości liczbowych, ale wskazuje, że po przeprowadzeniu sztucznego starzenia (między innymi za pomocą promieniowania UV) nawierzchnia powinna zachować wszystkie swoje parametry w zgodności z normą. Odporność na promieniowanie UV to parametr, który bezpośrednio przekłada się na rzeczywistą żywotność nawierzchni i koszty jej eksploatacji.
Rekomendowane parametry nawierzchni dla pickleballa — tabela z argumentacją
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Adaptacja istniejącego boiska pod pickleball – co sprawdzić przed wyborem nawierzchni
To jedna z częstszych sytuacji w samorządach: jest gotowe boisko wielofunkcyjne albo stary kort tenisowy i pojawia się pytanie, czy można je zaadaptować pod pickleball bez pełnej przebudowy.
Można – ale zakres robót zależy od kilku czynników:
1. Stan podbudowy – priorytet numer jeden. Pęknięcia, nierówności powyżej 2 mm na odcinku 3 m, odspojenia – dyskwalifikują podbudowę pod każdą nawierzchnię wylaną. Pod moduły polipropylenowe wymagania są nieco bardziej elastyczne. Niewielkie nierówności podbudowy, delikatne spękania lub inne drobne zniszczenia mogą zostać zamaskowane przez dobrej jakości nawierzchnię polipropylenową, mimo to rekomendowane jest aby przeprowadzić naprawę górnej warstwy podbudowy przed montażem modułów.
2. Istniejąca nawierzchnia – Moduły polipropylenowe można ułożyć bezpośrednio na starej, wyeksploatowanej nawierzchni akrylowej – bez jej zrywania. Warunkiem jest to, że stara nawierzchnia jest związana z podbudową (nie odspaja się) i nie ma znaczących nierówności. Niestety, inaczej niż w przypadku innych dyscyplin sportowych, w przypadku pickleballa na starą, wyeksploatowaną nawierzchnię poliuretanową nie można zainstalować modułów, ponieważ amortyzacja i odkształcenie pionowe będzie zbyt duże, aby mogła dobrze odbijać się piłka. Nawierzchnia akrylowa w ogóle nie daje możliwości zamontowania jej na jakiejkolwiek używanej nawierzchni – wymaga czystej i odpowiednio przygotowanej bazy.
Jeśli istniejąca nawierzchnia akrylowa jest w dobrym stanie technicznym i spełnia parametry odpowiednie dla pickleballa, wystarczy nałożenie nowych linii. Jeśli jest zdegradowana, i tak musisz ją wymienić – i wtedy adaptacja może kosztować tyle, co budowa kortu od nowa.
3. Wymiary – kort do pickleballa ma wymiary 6,1 m x 13,4 m (strefa gry), plus zalecana strefa bezpieczeństwa – najlepiej bufor ok. 2,5 – 3 m. Na standardowym korcie tenisowym zmieszczą się dwa lub cztery korty do pickleballa – to typowa konfiguracja przy adaptacjach.
Zanim zdecydujesz o zakresie robót, zleć przegląd techniczny podbudowy. Jego koszt jest pomijalny w stosunku do kosztu błędnej decyzji.
5 najczęstszych błędów popełnianych przy wyborze nawierzchni na kort do pickleballa
1. Wybór najtańszej opcji bez oceny podbudowy. Koszt nawierzchni to tylko część inwestycji. Nawierzchnia ułożona na zniszczonej podbudowie nie przetrwa pierwszego sezonu bez reklamacji – i nie jest to kwestia jakości nawierzchni, tylko kolejności działań. Zanim wycenisz nawierzchnię, oceń stan podbudowy.
2. Ogólne wymagania w specyfikacji przetargowej zamiast konkretnych parametrów. Jeśli dokumentacja przetargowa nie zawiera konkretnych wartości – wymaganego zakresu amortyzacji, współczynnika tarcia, odkształcenia pionowego, odporności na promieniowanie UV itd. – wykonawca dostarczy produkt, który spełni literę wymagań, ale niekoniecznie będzie nadawał się do gry. Zamiast ogólnego zapisu o „certyfikacie”, wpisz wymaganie raportu z badań laboratoryjnych z konkretnymi wartościami minimalnymi.
3. Założenie, że każda nawierzchnia tenisowa nadaje się do pickleballa. To błąd, który pojawia się zaskakująco często. Problem nie dotyczy tylko zbyt szybkich nawierzchni – pojawia się też po drugiej stronie skali. Nawierzchnia z dużą amortyzacją lub/i odkształceniem pionowym, która jest świetna dla tenisisty i zapewnia komfortową grę w tenisa, może całkowicie uniemożliwić grę w pickleball. Zbyt miękkie podłoże pochłania energię piłki – piłka do pickleballa po prostu „siada” i nie wraca na odpowiednią wysokość. Gra staje się niemożliwa do prowadzenia, nawet jeśli kort wygląda prawidłowo. Przed adaptacją kortu tenisowego pod pickleball sprawdź raport parametrów istniejącej nawierzchni.
4. Odwodnienie traktowane po macoszemu. W przypadku nawierzchni wylewanych brak właściwego odwodnienia to prosta droga do uszkodzeń mrozowych podbudowy i nawierzchni. W przypadku nawierzchni modułowej – woda nie niszczy polipropylenu bezpośrednio, ale może podmywać podbudowę i z czasem prowadzić do nierówności. Odwodnienie projektuje się razem z nawierzchnią, nie po fakcie.
5. Brak planu konserwacji. Nawierzchnia modułowa wymaga regularnego czyszczenia i kontroli połączeń między modułami. Akryl wymaga przeglądu powłoki i lokalnych napraw przed każdym sezonem, a co kilka lat – odnowienia całej powierzchni. Brak konserwacji znacząco skraca żywotność nawierzchni.
Ile kosztuje nawierzchnia na kort do pickleballa
Orientacyjne widełki cenowe dla jednego kortu (wymiar ok. 10 m x 20 m):
Podbudowa:
Koszt wykonania podbudowy to ok. 45 000 zł netto, przy czym trzeba pamiętać o tym, że podbudowę pod nawierzchnię modułową może wykonać właściwie każda lokalna firma, która zajmuje się takimi rzeczami, ponieważ nawierzchnia polipropylenowa wybacza nieco więcej, niż akrylowa. Należy jedynie pamiętać, aby nawierzchnia była równa, miała minimalny spadek 0,5% i posiadała dylatację (podbudowa betonowa pracuje i dylatacja jest niezbędna do tego, aby beton nie pękał i nie kruszył się).
W przypadku nawierzchni akrylowej zalecane jest, aby podbudowę wykonała dobra, doświadczona firma i dobry, doświadczony zespół. Musi to być podbudowa najwyższej klasy, z dobrego jakościowo betonu, wykonana z największą starannością i dużą wiedzą, ponieważ każdy błąd przy wykonywaniu podbudowy w przypadku nawierzchni akrylowej bardzo szybko odbije się na jakości nawierzchni, a także na komforcie i bezpieczeństwie gry. Każda próba zaoszczędzenia na podbudowie w przypadku nawierzchni akrylowej, bardzo szybko „odbije się czkawką”. Dlatego też wykonanie podbudowy pod nawierzchnię akrylową może być nieco droższe, niż wykonanie podbudowy pod nawierzchnię polipropylenową.
Nawierzchnia modułowa polipropylenowa:
Koszt modułowej nawierzchni polipropylenowej to ok. 30 000 zł netto. W zależności od producenta, klasy produktu i kosztów montażu ta cena może się nieznacznie zmieniać. Warto jednak pamiętać, że jakość nawierzchni polipropylenowej jest niezmiernie ważna i kierowanie się jedynie ceną to zły pomysł. Nie każda nawierzchnia polipropylenowa będzie nadawała się na kort do pickleballa. Nawierzchnia zbyt cienka nie będzie trzymała odpowiedniej sztywności i równości, nawierzchnia zbyt miękka (o zbyt dużej amortyzacji lub odkształceniu pionowym) będzie nadmiernie tłumiła odbicie, nawierzchnia o zbyt dużych otworach w strukturze ażurowej będzie powodowała, że piłka będzie się odbijała w nieprzewidywalny sposób (niczym piłka-zmyłka), nie wspominając już o tym, że jeśli nawierzchnia nie będzie spełniać wymagań normy, nie będzie bezpieczna dla użytkowników.
Nawierzchnia akrylowa:
Koszt wylewanej nawierzchni akrylowej na jeden kort do pickleballa to ok. 40 000 – 60 000 zł netto – w zależności od producenta i jakości nawierzchni, które będą się przekładały na trwałość nawierzchni i jej koszt eksploatacji. Przy czym należy też pamiętać, że im większa inwestycja, tym koszt w przeliczeniu na 1 metr kwadratowy może być niższy, dlatego będzie się również różnił w zależności od tego, ile kortów do pickleballa będzie budowane jednocześnie, w jednym obiekcie.
Adaptacja z naniesieniem nowych linii (bez wymiany nawierzchni):
To oczywiście zdecydowanie najtańsza opcja, ale niezbyt często spotykana. Koszt naniesienia nowych linii to ok. 2 000-5 000 zł, ale można to wykonać wyłącznie wtedy, gdy istniejąca nawierzchnia jest sprawna, pozbawiona usterek i spełnia parametry. Na obiektach starszych niż 7-8 lat to rzadkość.
Do tych kwot dochodzi:
– koszt słupków i siatki – od kilkuset zł do 1500 zł.
– ewentualnej naprawy lub wymiany podbudowy – ten ostatni element jest bardzo zmienny i może wynieść od kilku do kilkudziesięciu tysięcy złotych.
Całkowity koszt budowy jednego kortu do pickleballa od podstaw – z podbudową, nawierzchnią i wyposażeniem – to zazwyczaj 80 000-130 000 zł, zależnie od lokalizacji, zakresu robót ziemnych i standardu wykończenia.
Na co zwrócić uwagę – wnioski dla decydenta
Wybór nawierzchni na boisko do pickleballa to decyzja na 10-15 lat. Kilka zasad praktycznych:
- Zacznij od oceny podbudowy, nie od wyboru nawierzchni. Nawierzchnia jest tak dobra jak podbudowa, na której leży.
- W specyfikacji przetargowej wpisuj konkretne wartości parametrów technicznych: zakres odkształcenia pionowego i amortyzacji, wymagania dot. tarcia i odporności UV. Żądaj potwierdzenia w raporcie z badań laboratoryjnych – nie ogólnego zapisu o „certyfikacie”.
- Nie zakładaj, że nawierzchnia tenisowa automatycznie nadaje się do pickleballa. Sprawdź parametry – zarówno zbyt twarda, jak i zbyt miękka nawierzchnia dyskwalifikuje kort.
- W polskich warunkach klimatycznych nawierzchnia powinna dobrze znosić mróz, deszcz i palące słońce.
- Odwodnienie projektuj równocześnie z nawierzchnią.
Poniżej znajdziesz tabelę z porównaniem najczęściej używanych nawierzchni na kortach pickleballa, czyli nawierzchni polipropylenowej i akrylowej.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Podsumowując
Polipropylen to lepszy wybór gdy:
- podbudowa nie jest idealnie równa lub niepewna
- priorytetem jest trwałości i niski koszt utrzymania
- ważna jest amortyzacja i bezpieczeństwo
- montaż ma być szybki i bez ryzyka
- kort znajduje się na otwartej przestrzeni i jest wystawiony na działanie deszczu, słońca, wiatru itp.
Akryl to lepszy wybór gdy:
- podbudowa jest perfekcyjna
- priorytetem jest duża dynamika gry, oraz bardzo dobre i bardzo przewidywalne odbicie piłki
- kort ma być szybki i „tenisowy” w charakterze
- akceptujesz krótszą trwałość i renowacje
- kort znajduje się pod zadaszeniem, lub w hali.
Planujesz budowę kortu do pickleballa lub adaptację istniejącego obiektu?
Courty specjalizuje się w nawierzchniach sportowych dla gmin, ośrodków sportu i szkół. Pomożemy dobrać rozwiązanie do warunków technicznych obiektu i budżetu inwestycji – oraz przygotować dokumentację techniczną na potrzeby postępowania przetargowego. Skontaktuj się z nami.
Dział Sprzedaży Krajowej
Napisz na WhatsApp:
https://wa.me/48 795 592 348
lub zadzwoń
tel. +48 795 592 348 – Paweł
tel. +48 25 758 00 55
mail: kraj@sportgrupa.pl
FORMULARZ KONTAKTOWY